The Police: iooo-iooo-io-o-o!

POP The Police. Gehoord: Arena, Amsterdam, donderdag. Herhaling: vanavond, aldaar.

Je hoeft geen vrienden te zijn om samen in een band te spelen. Sterker, je kunt elkaar intens haten en toch fantastische muziek maken. Zie The Police.

Het was één van de grootste rockgroepen van de jaren tachtig, maar de leden konden elkaar niet luchten of zien. Bassist-zanger Sting verkeerde met de andere twee leden van de groep, gitarist Andy Summers en drummer Stewart Copeland, in een permanente staat van koude oorlog.

Betrokkenen menen dat het maar goed was dat de groep in 1984 uit elkaar knalde, anders waren er echt ongelukken gebeurd. Het mag een wonder heten dat de drie na al die jaren de koppen weer bijeen gestoken heeft. Maar vrienden leken ze nog steeds niet, gisteren in de Arena. Vooral Sting en Andy Summers maakten de indruk niets van elkaar te willen weten.

Het duurde tot Every little thing is magic, het concert was dik een uur op weg, voordat de twee elkaar überhaupt aankeken. En zowaar, op beider gezichten verscheen een lach. Er was voor de leden van The Police ook reden voor vrolijkheid, want het Arenapubliek was wild-enthousiast. De 50,000 aanwezigen aten uit de hand van de band.

Zo ging dat hier vroeger ook, zei Sting. Goede herinneringen had hij vooral aan het optreden dat The Police in 1979 gaf op Pinkpop. De juichende instemming bij die opmerking vertrouwde hij niet. "Kom op, daar zijn jullie veel te jong voor." Maar daar had hij ongelijk in. Afgezien van een enkele jongere die met pa en ma was meegekomen, was de Arena gevuld met veertigers en vijftigers.

Wie was gekomen voor nostalgie, werd door de groep op zijn wenken bediend. Alle hits die The Police in de late jaren zeventig en vroege jaren tachtig had, werden gespeeld. Van 'Message in a Bottle', waarmee het concert werd geopend, tot 'Roxanne', de verwachte afsluiter. Hoe tijdgebonden die nummers ook zijn, het zijn stuk voor stuk popklassiekers, die zich ook goed laten meezingen. Heel het stadion volgde Sting, die goed bij stem was, in zijn iooo-iooo-io-o-o-zang.

Behalve voor al die hits was er ook ruimte voor minder toegankelijk werk. Sting heeft de naam muzikaal graag uit te weiden, maar het waren in de Arena vooral de andere twee Policeleden die los gingen in uitgebreide improvisaties. Stewart Copeland speelde nog steeds in zijn welbekende twee-drummers-voor-de-prijs-van-één-stijl. Gitarist Andy Summer, 64 (!) jaar oud inmiddels, leek in zijn solo's aan te sturen op een nieuw muziekgenre: stadionjazz.

Over stadions gesproken nog even dit. Over het geluid bij concerten in de Arena wordt steevast veel geklaagd. Uw recensent durfde in de discussies daarover nooit echt een standpunt in te nemen omdat hij altijd een plaatsje voor het podium had, waar het geluid nu eenmaal het beste is. Gisteren voor het eerst een deel van het concert op bovenste ring van de tribune meegemaakt. Voorlopig oordeel (het kan aan de installatie van The Police liggen): het geluid is daar voor een voetbalstadion volkomen acceptabel. In De Kuip of het Gelredome klinkt het echt niet beter.

© Het Parool by Peter van Brummelen

Other Recent items