The Police, uw vriend - Supergroep neemt warm afscheid op lauw TW Classic...

TW Classic gaf gisteren het startschot van de festivalzomer. Iggy Pop, Juanes, The Scabs en Milow waren van de partij, maar eigenlijk stond alles in het teken van The Police, die ene groep waarnaar iederéén gisteren naar uitkeek. 42,000 fans wuifden de supergroep onder een bewolkte hemel uit.

Met TW Classic wordt onze rijkgevulde Belgische festivalzomer officieel op gang getrapt. 42,000 oudere jongeren vonden gisteren de weg naar Werchter, waar het weer in de vroege namiddag op zijn zachtst gezegd zorgwekkend was. Donkere wolken, regenbuien die de weide her en der tot een modderpoel omvormden, geen straaltje zon te bespeuren. Geen verrassing dus dat heel veel vriendenkliekjes zich haastten om plastic zeilen uit te spreiden. Daarop was het een stuk aangenamer - en vooral: properder - zitten voor de vele veertigplussers. Want dat viel op: hoeveel bezoekers zich op een festival als TW Classic bekommeren om dat beetje luxe op de wei. In die context was het ook welgekomen dat je aan de vele drank- en eetstandjes vlot bediend werd. Maar wie met naaldhakken of opgepoetste boots naar het frietkraam stapte, was er op het drassige gras aan voor de moeite.

En muzikaal dan? Milow mocht om 14uur openen voor een halfvolle wei. De Leuvenaar, net terug van een welverdiende vakantie in Brazilië, had zich zijn optreden wellicht iets warmer voorgesteld. Want zo was het publiek van TW Classic gisteren ook wel, net als het weer: lauw. Toen Milow zijn laatste liedje aankondigde, was er nauwelijks applaus te horen, bij Juanes kwam er daarna enkel beweging bij de radiohit La camisa negra, en toen Guy Swinnen nog later om de eerste strofe van Hard times vroeg, moest de kwieke rocker genoegen nemen met vooral veel gestamel.

Maakte dat de hele stemming lauw? Welneen, plant een icoon als Iggy Pop en zijn oorspronkelijke Stooges op een podium, en je krijgt geheid sfeer. Niet in het minst wanneer Iggy zich op het publiek stort, enkele tientallen fans op de bühne roept en de topfitte entertainer even later staat te brullen tussen zijn 'Belgian dancers'. Dat de veiligheidsagenten nogal wat moeite hadden om enkele al te enthousiaste toeschouwers in toom te houden, kon de pret amper drukken. Je staat nu eenmaal niet elke dag met een icoon op een podium.

En toen hadden we de topact van de dag nog niet gehad. Een icoon is hij zeker, voor meer dan één generatie. Sting dus, samen met zijn kompanen van The Police gisteravond goed voor een twee uur durende set. Openen deed het trio met 'Message In A Bottle'. Doorstomen deden ze met 'Walking On The Moon', waarbij Sting -gebaard en goed bij stem - één noot wel heel erg lang aanhield. Alsof hij wou bewijzen dat zijn tweede, afgelaste concert in Antwerpen van vorig jaar niets meer dan stom toeval was. Toen verloor de zanger zijn stem, gisteren klonk het monument niet minder dan ijzersterk. Bij drummer Stewart Copeland spatte het speelplezier eraf, gitarist Andy Summers toonde zich van zijn beste, onverstoorbare kant. Bij 'Can't Stand Losing You', het laatste nummer voor de bisronde, moet het bij iedereen - jong en oud, vip en fan - gedaagd hebben hoezeer deze liveband gemist zal worden. Gisteravond was immers de allerlaatste keer dat The Police in ons land op een podium stond. 'Het is goed om terug te zijn in Werchter', zei Sting 28 jaar nadat hij er een eerste keer speelde. 'De vraag is alleen of jullie willen meezingen.' Als je dan een lauw publiek kan opwarmen tot de vlam in de pan slaat, dan zeggen wij: supergroep, The Police. Wedden dat alvast 42,000 mensen ons vandaag geen ongelijk geven?

© Het Nieuwsblad by Kristof Bohez

Other Recent items